İngilizce'yi anlıyorsun. Okuyabiliyorsun, yazabiliyorsun, bazen İngilizce düşünüyor bile olabilirsin. Ama konuşman gerektiği an — bir toplantıda, anadili İngilizce biriyle, bir iş görüşmesinde — bir şey oluyor. Donup kalıyorsun. Gelmeyen bir kelimeyi arıyorsun. Cümlenin ortasında grameri sorguluyorsun. Daha konuşmaya başlamadan "İngilizcem için özür dilerim" diyorsun.

Yıllardır İngilizce öğreniyorsun. Okuduğunun büyük bölümünü anlıyorsun. İnsanlar yavaş konuştuğunda sohbeti takip edebiliyorsun. Ama konuşman gerektiği anda — kelimeler kaçıp gidiyor, gramer çöküyor ve bir saat sonra ne demek istediğini yeniden kurmaya çalışıyorsun.